درقرآن کریم ازدعابه خواندن تعبیرشده است وخواندن به مفهوم دعاکردن به کاررفته است.ازآیات متعدد قرآن کریم واحادیث گوهرباررسول الله صلّی الله علیه وسلّم چنین برمی آیدکه انسان فقط بایدخدارابخواندوازخداندن غیرخدابه شدّت پرهیزکندوخداونددرآیات مختلف قرآن کریم عمل کسانی راکه غیرخدامثلاانبیاء واولیاءراهمراه باخدامی خوانندموردنکوهش وسرزنش قرارمی دهد.خداونددرهیچ یک ازآیات قرآنی ازبندگان خودنخواسته که برای طلب حاجت بهترین بندگانش یعنی پیامبران را واسطه بین خودوخداقراردهند.عقیده ای که شیعیان به آن معتقدندکه امامان ویاانبیاء میتوانندجاجترواباشندوواسطه بین خداوبندگان قرارگیرند.خداونددرقرآن کریم این عقیده شیعیان درموردواسطه قراردادن انبیاء ویاامامان دردعارانیزردمی کندوآیات صریح قرآن علاوه براین که این عمل رابه شدّت نهی می کندبه طورروشن وآشکارازبندگان می خواهدکه فقط وفقط خدارابخوانندوازخواندن غیرخداپرهیزنمایند.حال این غیرخداهرکس بخواهدباشد.چه بتهاباشند،چه بندگان صالح خداباشندوچه انبیاء الهی باشندفرقی نمی کندیعنی هیچ یک نبایدهمراه باخداخوانده شوند.خداوندازمامی خواهدکه مستقیم وبدون واسطه خودش رابخوانیم وتنهابه درگاه اودعاکنیم.اینک به دویاسه موردازاین آیات قرآنی اشاره می کنم که نشان میدهندانسان موحدتنهابایدخدارابخواندوازواسطه قراردادن بندگان یامخلوقات بین خودوخداپرهیزنمایدیعنی فقط به درگاه خداونددعاکندودعاکردن رامختصص درگاه باری تعالی بداندوتمامی رازونیازهایش تنهابه درگاه احدیّت باشد.امّاآیات شریفه قرآنی:«قل انّماادعوربّی ولااشرک به احدا»بگوقطعامن فقط پروردگارم رامی خوانم ودردعاهیچ احدی راشریکش نمی کنم.یااین آیه مبارکه:«انّماالمساجدلله فلاتدعوا مع الله احدا»یعنی:قطعامساجدمخصوص عبادت خداست پس همراه باخداهیچ احدی رانخوانید.دوآیه قرآنی فوق نهی خواندن غیرخدارابه اثبات می رسانند.این آیه ای که الان به آن اشاره می کنم نیزبامفهوم آیات فوق مطابقت دارد:«انّ الذین تدعون من دون الله عبادامثالکم»معنی آیه:هماناکسانی راکه به جزخدامی خوانید(نظیرعیسی(ع)ودیگران )بندگانی مثل شماهستند.همچنین این آیه را ببینید:«ومن اضلّ ممّن یدعوامن دون الله من لایستجیب له إلی یوم القیامة وهم عن دعائهم غافلون»وکیست گمراه ترازآنکه جزخداکسی رابخواندکه هیچ درحوائج اوراتاقیامت اجابت نکندوازهرچه بخوانندش خودبیخبرباشد.»آیات قرآنی درزمینه منع خواندن غیرخدافراوان است که توضیح وتفسیرآنهانیازبه وقت وزمان بسیاردارد.احادیث شریف رسول الله صلی الله علیه وسلّم نیزمانندآیات شریفه قرآنی دعاکردن رافقط مختص به درگاه الهی می دانند:دوحدیث رابااین مظمون نقل می کنم.حضرت رسول(ص) می فرمایند:«الدعامخ العبادة» یعنی دعاکردن مغزعبادت است.یا به بیان دیگر:«اادّعاهوالعبادة» یعنی دعاکردن خودعبادت است.باتوجه به مفهوم این دوحدیث مشخّص شدکه دعاکردن عبادت است وعبادت بر ای غیرخداشرک محسوب می شود.شرک گناهی است که به هیچ وجه بخشودنی نیست وایمان آدمی رامی سوزاندوشخص مشرک درآتش جهنّم خالدومخلّدوجاودان خواهدبود.بنابراین تنهاحاجتروا واجابت کننده الله واحدبی همتاست وهمه نیازمندومحتاج اویند.پس تنهابایدگفت:«یاالله».یعنی ای الله دعای مرااجابت کن.امامتاسّفانه درجامعه مامعمولا بین هموطنان شیعه ما مکرّرمیشنویم:یاحسین،یاعلی ،یامهدی،یاامام زمان،یازهرا،یاقمربنی هاشم وخیلی یا -- یا -- یا -- یاهای دیگه وبه ندرت اززبان آنهامی شنویم:«یاالله».درحالی که این بزرگواران که همگی انسانهای صالح وشایسته خدابوده اندهرگز خودشان این چنین نخواتسته اندکه آنهاراشریک خداقراربدهند.اگرچه بایدازاین بزرگواران همواره به نیکی یادکرد.آنان رادرزندگی سرمشق قراردادامّاآنان راشریک خداوندقراردادن برخلاف رهنمودهای نورانی قرآنی کریم ودرجهت مخالفت بااصل توحیدالهی می باشد.به امیداین که خداوندهمه مارابه آن راه وروش ومنشی که خودش می پسنددودوست داردهدایت نمایدوسبب هدایت سایربندگان قراردهد.والسّلام علی من التبع الهدی.محمّدچهرزاد
سوالات رايج مربوط به تالارهاي گفتمان
جستجو
گروههاي كاربري
مشخصات
ورود به سيستم و كنترل پيغامهاي شخصي
ورود به سيستم
