حديث سوم

«عن ابي عبد الرحمن عبد الله عمر بن الخطاب رضي الله عنها قال سمعت رسول الله صلي الله عليه و سلم يقول بني الا سلام علي خمس. شهادة ان لا اله الا الله و ان محمداً رسول الله و اقام الصلاة و ايتاء الزكاة و حج البيت و صوم رمضان» (رواه بخاري و مسلم)

بر اساس توضيحي كه در شرح حديث دوم آمد حديث سوم واضح است «بني الاسلام علي خمس» اسلام بر پنج پايه بنا شده است، گفتيم اسلامبه معني مصوري است يعني وجه خود را سالم گردانيدن از آفات توجهات به غير از خدا اين سالم گردانيدن بر پنج پايه بنا گرديده شده اگر اين پنج امر تحقق يافت انسان ديگر وجهش از آفات توجهات غير خدا سالم گشته نه اينكه اسلام به معني علم باشد براي اين دين و روش و برنامه شهادت «شهادة ان لا اله الا الله وان محمداً رسول الله» و ... (رواه بخاري و مسلم)

استاد ناصر سبحانی

حديث اول:
«عن امير المؤمنين ابي حفص عمر بن الخطاب رضي الله عنه قال سمعت رسول الله صلي الله عليه و سلم يقول انما الاعمال بالنيات و انما لكل امري مانوي فمن كانت هجرته الي الله و رسوله فهجرته الي الله و رسوله و من كانت هجرته الي دنيا يصيبها او امراة ينكحها فهجرته الي ما هاجر اليه رواه اماما المحدثين او عبدالله محمد بن اسماعيل بن ابراهيم بن المغيرة ابن بردزبه البخاري و ابو الحسين مسلم بن الحجاج بن مسلم القشيري النيسابوري في صحيحيهماالذين هما اصح الكتب المصنفة »

استاد ناصر سبحانی
 ثروت و مقام نه تنها مايه‌ي سعادت و خوشبختي نيستند، بلكه حزن و خوف و شقاوت و بدبختي انسان را چندين و چندين برابر مي‌كنند . { البته منظور ما اين نيست كه مسلمان دنيا را ترك گويد و به دنبال مسائل اقتصادي و دنيوي نباشد، بلكه هدف اين است كه انسان نبايد ثروت و مقام را معبود خود گرداند و آنها را مايه‌ي خوشبختي بداند.}  ثروت و مقام در دنيا چنين‌اند و لحظه‌اي قبلa از مرگ نيز شكنجه و عذاب را براي طالبان خود به ارمغان مي‌آوردند، زيرا شكنجه بعد از مرگ شروع نمي‌شود، بلكه لحظه‌اي قبل از مرگ ملائكه بر گناهكاران وارد مي‌شوند و با سيلي ولگد و پس‌گردني از او استقبال مي‌كنند و او را ناسزا مي‌گويند و اين شكنجه و عذاب خفت‌آور تا ابد ادامه خواهد داشت.

جهان آفرینش پر از عجایب است.دیروز را به یاد دارم . هنگامی که آفتاب از افق سر بیرون آورد ،من هم زندگی را آغاز نمودم . در عین آسودگی خاطر و آرامش درون ،شور و هیجان زیادی در وجودم احساس می کر دم . گاهی در آغوش پر مهر مادر ،زمانی همبازی همسالان ومدتی را در گردش و نظاره ی زیبایی های جهان خلقت به سر می بردم .راستی چه زیبا ست دوران کودکی و نوجوانی ،همچون روزهای بهاری لیکن افسوس که به آن همه زیبا یی اش چندان دوام نداشت وزود چون خواب شیرینی بگذشت و خورشید در پشت افقش پنهان شد .
شب زندگانی فرارسیدو سیاه پرده یخودرا بر روی عالم هستی کشیدو هر چیز ی را از نظرم پنهان نمود .خود را تنها دیدم. تاریکی شب سرنوشت ، دلهره و نا آرامی وا و هام هراس انگیز را برایم به ارمغان آورد.
براستی انسان موجود عجیبی است .پشت امید ش را امواج آشفته ی دریا هم نمی تواند در هم بشکند.در سخت تر ین شرایط ،امید وی را به تلاش وا می دارد.