احیا پس از خموشی زندگانی پس از مردگی

نویسنده:استاد ابوالحسن الندوی
مترجم:سیدهاشم موسوی
أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىَ يُحْيِي هََذِهِ اللّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللّهُ مِئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِئَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ وَانظُرْ إِلَى العِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۲۵۹﴾بقره:
 یا همچون کسی که ا زکنار دهکده ای گذر کرد، در حالی که سقف خانه ها فرو تپیده بود ودیوارهای ان ها فرو ریخته بود؛ گفت : چگونه خدا ( اجساد فرسوده و هم پاشیده ی مردمان این جا) را پس از مرگ انان زنده میگرداند؟ پس خدا او را صد سال میراند وسپس زنده اش گرداند و(به او) گفت: چه مدت درنگ کرده ای ؟ گفت (نمیدانم شاید) روزی یا قسمتی از یک روز . فرمود:( نه)بلکه صد سال درنگ کرده ای .به خوردنی و نوشیدنی ات
(که همراه داشتی) نگاه کن ( وببین با گذشت این زمان طولانی به اراده ی خدا ) تغییر نیافته است و بنگر به الاغ خود (که چگونه از هم متلاشی شده است . ما چنین کردیم) تا تو را نشانه ی( کویایی از رستاخیز) برای مردمان قرار دهیم .

  أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىَ يُحْيِي هََذِهِ اللّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللّهُ مِئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِئَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ وَانظُرْ إِلَى العِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۲۵۹﴾
یا همچون کسی که ا زکنار دهکده ای گذر کرد، در حالی که سقف خانه ها فرو تپیده بود ودیوارهای ان ها فرو ریخته بود؛ گفت : چگونه خدا ( اجساد فرسوده و هم پاشیده ی مردمان این جا) را پس از مرگ انان زنده میگرداند؟ پس خدا او را صد سال میراند وسپس زنده اش گرداند و(به او) گفت: چه مدت درنگ کرده ای ؟ گفت (نمیدانم شاید) روزی یا قسمتی از یک روز . فرمود:( نه)بلکه صد سال درنگ کرده ای .به خوردنی و نوشیدنی ات
(که همراه داشتی) نگاه کن ( وببین با گذشت این زمان طولانی به اراده ی خدا ) تغییر نیافته است و بنگر به الاغ خود (که چگونه از هم متلاشی شده است . ما چنین کردیم) تا تو را نشانه ی( کویایی از رستاخیز) برای مردمان قرار دهیم .
(اکنون) به استخوانها بنگر ببین که چگونه انها رابر میداریم و به هم پیوند می دهیم و سپس بر انها گوشت می پوشاندیم. هنگامی که (این حقایق) برای او اشکار گشت گفت: میدانم خدا بر چیزی تواناست.
این ایه هر چند به حادثه ای خاص از مظاهر الهی اشاره دارد ؛ به این که خداوند مرده ای را پس از گذشت صد سال، دوباره شاداب و سرخوش ، زنده گرداند و غذا را در وضعیت عادی در فضای باز به سرعت فاسد میشود، صد سال سالم نکه داشت و متعفن نشد.
 وبر داشتی دیگر میتوان از این ایه کرد: این که خداوند گاهی دین و رسالتش را پس از خاموشی و گسستن ملت ها و سر زمینها از این و از بین رفتن دفاع و به سستی گراییدن احساسات نسبت به ان، دوباره زنده میکند ودوباره طروات وشادابی را به ان بر می گرداند؛ گر چه این مدت صد سال نیز به طول انجامد. خداوند همچنان که میتواند غذا را صد سال یا بیش تر در بدترین شرایط و خت ترین زمان ها همچنان شاداب و با طروات نگه بانی کند.
تُولِجُ اللَّيْلَ فِي الْنَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الَمَيَّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿۲۷﴾ال عمران:
شب را جزو روز میگردانی وروز را جزو شب می گردانی و زنده را از مرده و مرده را از زنده پدید می اوری.