آیا نوه ها از میراث جد سهمی دارند؟

همچنین این نوه ی سؤال کننده هیچ سهمی از میراث جدش نمی برد، زیرا عموها و عمه های ایشان او را از ارث محروم می سازند، به دلیل اینکه آنان به میت نزدیک ترند، اگر چه بر این عموها و عمه ها واجب است که فرزندان برادر خود را (که قبل از پدرش وفات یافته) از ارث محروم نکنند و به آنان چیزی عطا نمایند.

همان گونه که خداوند متعال می فرماید: (وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُوْلُواْ الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُواْ لَهُمْ قَوْلاً مَّعْرُوفًا)نساء/8
( و هر گاه خویشاوندان و یتیمان و مستمندان در تقسیم ارث حاضر شدند، چیزی از آن را به ایشان ارزانی دارید و با آنان سخن پسندیده گویید.)
همچنین بر حدّ نیز لازم و ضروری بود نسبت به اعطای سهمی به نوه ی خود وصیت می کرد زیرا این نوه ها نزدیکترین خویشاوندان او هستند، که ارث نمی برند ولی مشمول این آیه ی قرآنی می شوند که می فرماید: (كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ)بقره/180
( بر شما مقرر شده است که چون یکی از شما را مرگ فرا رسد اگر مالی بر جای گذارد، برای پدر و مادر و خویشاوندان خود به طور پسندیده وصیت کند. این کار، حقی است بر پرهیزگاران.)
قوانین خانوادگی و میراث در بعضی ممالک اسلامی وصیت پدر بزرگ به نوه های خود را هنگامی که پسرش در حیات او فوت کرده باشد، لازم دانسته است.
امروزه چنین وصیتی را ( قانون وصیت واجب) می گویند.